O zdrowiu, zdrowych produktach żywnościowych, artykuły na temat zdrowia.
Blog > Komentarze do wpisu

Naturalny lek na osteoporozę

Składniki:
1 jajko (tylko wiejskie, z pewnego źródła, nie może być pęknięte)
około 1 szklanka soku z cytryny (ok. 4 – 6 cytryn w zależności od wielkości, bez uszkodzeń skórki)

Sposób przygotowania:
Jajko dokładnie umyć w zimnej lub letniej wodzie, najlepiej przy użyciu szczoteczki.
Cytryny umyć, wycisnąć około 1 szklanki soku. Sok przelać przez gęste sitko.
Włożyć cale jajko w skorupce do szklanki i zalać do pełna sokiem z cytryny. Szklankę przykryć białą, papierową serwetką nie powlekaną folią lub papierem śniadaniowym.
Odstawić na 10 dni w ciemnym miejscu – nie stawiać bezpośrednio na słońcu.
Po 10 dniach delikatnie wyjąć jajko ze szklanki na łyżce, tak aby nie uszkodzić skorupki.
Pozostały w szklance sok z cytryny pić 3 razy dziennie po 1 łyżeczce, np. z herbatą.

UWAGA:
Skorupka może być bardzo miękka, łatwo ją przeciąć łyżką. W przypadku rozlania się jajka należy – bezwzględnie – wylać całą zawartość szklanki!
Także jajko wyjęte w całości (tzn. bez uszkodzenia) nie nadaje się do spożycia – należy je wyrzucić!

Dodatkowe informacje:
Sok starcza na około 10 dni, nie zmienia smaku. Do soku cytryny przechodzi około 85% wapnia ze skorupki jajka. Jest to jedyny sposób na przyswajanie naturalnego wapnia przez organizm w 100%.
Naturalną kurację należy kontynuować nieprzerwanie – jajko zalewane sokiem cytryny należy nastawiać co 10 dni.
Poprawa widoczna jest po upływie kilku lub kilkunastu miesięcy.
Przykład:
Badania dentysometryczne jednego z monitorowanych pacjentów już po 9 miesiącach kuracji wykazały cofnięcie się osteoporozy o 16%.

UWAGA:
W żadnym wypadku nie wolno przerywać terapii zalecanej przez lekarza. Należy cały czas pozostawać pod kontrolą specjalisty. Zaleca się bezwzględnie poinformować lekarza prowadzącego o dodatkowej naturalnej kuracji sokiem cytryny wzbogaconym o wapń.





Istotą osteoporozy, jest obniżenie wytrzymałości tkanki kostnej na skutek zmniejszenia masy kostnej
i zaburzenia mikroarchitektury i jakości tkanki kostnej. Wskutek tych zmian dochodzi do zwiększonej łamliwości kości, czego wyrazem są złamania osteoporotyczne, głównie: kręgów, szyjki kości udowej, kości ramiennej, kości przedramienia i innych kości, zdarzające się przy niedużym urazie lub nawet bez urazu. Sytuacje te dla zdrowej kości nie stanowią żadnego zagrożenia.


Upraszczając - niezależnie od przyczyny choroby jej mechanizm "na poziomie komórkowym" sprowadza się do niedostatecznego tworzenia kości przez osteoblasty w stosunku do ilości tkanki kostnej niszczonej przez osteoklasty. Kość staje się porowata i krucha.

Na osteoporozę chorują częściej kobiety niż mężczyźni i znacznie częściej zdarza się ona u ludzi w starszym wieku niż u osób młodych.

 

Badania wykazały, że w Polsce w ciągu roku odnotowuje się 12 tys. złamań szyjki kości udowej, a potencjalnie osteoporozą zagrożonych jest aż 4 mln mężczyzn
i 5 mln kobiet. Najczęściej złamania dotyczą kręgów kręgosłupa, kości ręki (promieniowej), kości szyjki udowej. Jak wiadomo, nasze kości budują się
w okresie wzrastania, a następnie stabilizują do 30 roku życia.
W okresie pokwitania przyrasta aż 40% masy kostnej. Natomiast u osób powyżej 40-50 roku życia zaczyna się fizjologiczna utrata masy kostnej, której szybkość
u zdrowych dorosłych jest oceniana na ok. 1% rocznie. U kobiet po menopauzie oraz u osób predysponowanych do osteoporozy ta szybkość może być znacznie większa i przekraczać 3-5% rocznie.

O tej chorobie mówi się: "cichy złodziej". Często rozwija się bez żadnych objawów. Ujawnić się może dopiero wtedy, gdy np. przesunięcie szafy wyzwoli gwałtowny ból kręgosłupa a w dalszej diagnostyce okaże się, że nastąpiło złamanie kręgu. Upadek na równej drodze i podparcie się ręką może spowodować złamanie nadgarstka. Najgorszym ze scenariuszy jest upadek na biodro doprowadzający do złamania szyjki kości udowej.

Podane przykłady to najczęściej spotykane złamania osteoporotyczne. Może się też zdarzyć, że nawet kaszlnięcie czy nieostrożny ruch doprowadzą do pęknięcia żebra lub złamania kręgu.

Osteoporozie czasem towarzyszą ostre bóle kręgosłupa, ale nie zawsze.
Często tylko stopniowo zmienia się sylwetka, ubywa wzrostu. Czasami pacjentki opowiadają, że pierwszym sygnałem były trudności w dosięgnięciu górnych półek, na których same parę lat wcześniej układały książki. Ubytek wzrostu spowodowany złamaniami kompresyjnymi (czyli "zgnieceniem") kręgów, pochylona sylwetka, zaokrąglone, przygarbione plecy, "wypchnięty" do przodu brzuch - to cechy pozwalające rozpoznać osteoporozę gołym okiem. W przeszłości tego typu deformację określano mianem "wdowiego garbu" i traktowano jako typowy objaw starości.

Poza bólami pleców chorym mogą dokuczać zaburzenia trawienia, bóle brzucha
i duszność związana z brakiem miejsca dla płuc w "skróconej" klatce piersiowej (na skutek uciskania narządów jamy brzusznej i klatki piersiowej przez żebra obniżone czasami poniżej poziomu talerzy kości biodrowych).

Osteoporoza może dotknąć również młode kobiety. Może być to osteoporoza wtórna jako skutek chorób, które uszkadzają lub zaburzają metabolizm kostny. Występuje najczęściej u kobiet z dużymi zaburzeniami hormonalnymi funkcjonowania jajników. Może także pojawić się u osób z zaburzeniami: przysadki mózgowej, tarczycy, kory nadnerczy i całego układu dokrewnego (zaburzeń hormonalnych), przewodu pokarmowego, nerek lub jako element towarzyszący różnego rodzaju chorobom nowotworowym.

niedziela, 24 sierpnia 2008, gracekrist
<